ନିଷ୍କାରଣ Nishkāraṇa

  • ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ନିର୍+କାରଣ) — ଅକାରଣ; କାରଣଶୂନ୍ୟ; ଅହେତୁକ — Causeless; groundless
  • ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ନିର୍+କାରଣ) — (ଯଥା— ନିଷ୍କାରଣ ଶତ୍ରୁ; ନିଷ୍କାରଣବନ୍ଧୁ ।)
  • ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ନିର୍+କାରଣ) — ଗୁରୁ ଯେବେ ଶିଷ୍ୟକୁ ନିଷ୍କାରଣେ ମାରେ ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁ ହୋଇଣ ଜନ୍ମଇ ମହୀରେ— କୃଷ୍ଣସିଂହ ମହାଭାରତ. ଅନୁଶାସନ ।
  • ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ନିର୍+କାରଣ) — ନିଷ୍କାମ — Disinterested
  • ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ନିର୍+କାରଣ) — ବ୍ୟର୍ଥ; ବୃଥା — Vain