ନିରାଶୀଃ Nirāṡīḥ

• ସଂ. ବିଣ. — (ବହୁବ୍ରୀହି; ନିର୍+ଆଶିସ—ଆଶୀର୍ବାଦ— ରହିତ) — Without a blessing
• ସଂ. ବିଣ. — (ନିର୍+ଆଶା) ଆଶାହୀନ; ନିରାଶ; ହତାଶ — Hopeless; Despairing (M.W.)
• ସଂ. ବିଣ. — ନିଷ୍କାମ — Free from desire (M.W.)
• ସଂ. ବିଣ. — ନିର୍ମମତାହୀନ — Indifferent (M.W.)