ନିବନ୍ଧା Nibandhā

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ନି+ବନ୍ଧ୍ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ ତୃ=ନିବନ୍ଧୃ ଶବ୍ଦ; 1 ମା. 1 ବ) — ନିବନ୍ଧକାର (ଦେଖ) — Nibandhakāra (See)