ନିଅଣ୍ଟ Niaṇṭa

• ଦେ. ବି. (ସଂ. ଅନଟନ) — ଅନଟନ; ଅଭାବ — Want; insufficience
• ବିଣ. — ଅଭାବଗ୍ରସ୍ତ (ବ୍ୟକ୍ତି) — Beset with want
• ବିଣ. — ନଅଣ୍ଟ; ଅଯଥେଷ୍ଟ (ବସ୍ତୁ) — Insufficient
• ବିଣ. — ଶତ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ ହେଉଥିଲା ଦୋଷକୁ ତାହା ନିଅଣ୍ଟ। ରାଧାନାଥ. ଯଯାତି।