ଧୂମପ Dhūmapa

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଧୂମ+ପା ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅ) — ଧୂମପାୟୀ (ଦେଖ) — Dhūmapāyī (See)