ଧାୟାଁ Dhāyāñ

• ଦେ. ବି — ପଖୋଜ ମୃଦଙ୍ଗ ଆଦିର ବାଆଁ ପାଖର ମୁହଁରେ ମଡ଼ା ଯାଇଥିବା ଚମଡ଼ା ଓ ତହିଁରୁ ନିଃସୃତ ଶବ୍ଦ — The leather on the left hand face of a drum and the sound produced by striking it