ଦୂରାପାତ Dūrāpāta

• ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ଦୂର+ଆପାତ) — ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦୂରରୁ ଫିଙ୍ଗି ମରାଯାଏ (ହି. ଶବ୍ଦସାଗର) — (weapon) Which can be thrown from a long distance