ଦୁସ୍ତ୍ୟଜ Dustyaja

  • ସଂ. ବିଣ. (ଦୁର୍+ତ୍ୟଜ୍ ଧାତୁ+କର୍ମ. ଅ) — ଯାହାକୁ ସହଜରେ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇ ନ ପାରେ; ଦୁଷ୍ପରିହାର୍ଯ୍ଯ — Relinquishable with difficulty