ଦୁରଭିଳାଷୀ Durabhiḻāshī

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଦୁରଭିଳାଷ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ମନ୍ଦ ବାଞ୍ଛାଯୁକ୍ତ — Having evil desires