ଦୁରଭିମାନୀ Durabhimānī

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ଦୁର୍+ଅଭିମାନ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଆତ୍ମଗର୍ବୀ; ଯାହାର ଆତ୍ମବଡ଼ିମା ବେଶି — Vain-glorious