ଦତ୍ତାତ୍ମା Dattātmā

• ସଂ. ବି (ବହୁବ୍ରୀହି; ଦତ୍ତ+ ଆତ୍ମନ୍) — ନିଜେ ଆସି ଅନ୍ୟର ପୁତ୍ରତ୍ୱ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ବ୍ଯକ୍ତି — A person who has given himself away as a son to another person
• ବିଣ — ଆତ୍ମସମର୍ପଣକାରୀ — Giving one's self away to another person; yeielding to another person