ତ୍ରୋଟିତ Troṭita

  • ସଂ. ବି. (ତ୍ରୁଟ୍ ଧାତୁ+କର୍ମ. ତ) — ଭଗ୍ନ; ଯାହା ତୁଟି ଯାଇଅଛି — Broken (M.W.)