ତୁଣ୍ଡିଆ Tuṇḍiā

  • ଦେ. ବିଣ. ପୁଂ — ବଡ଼ପାଟିଆ; ଯାହାର କଣ୍ଠସ୍ୱର ବେଶି ଉଚ୍ଚ; ମୁଖର — Loud-voiced
  • ଦେ. ବିଣ. ପୁଂ — ଯେ ପାଟି କରି ଗୋଳମାଳ କରେ — Noisy; brawling
  • ଦେ. ବିଣ. ପୁଂ — କଳିହୁଡ଼ା; କଳହପ୍ରିୟ — Quarrelsome; querulous
  • ଦେ. ବିଣ. ପୁଂ — ବକୁଆ; ବାଚାଳ — Talkative; garrulous
  • ଦେ. ବି. — ତୁଣ୍ଡାଟ (ଦେଖ) — Tuṇḍāṭa (See)