ତୁଁଡ଼ Tuñḍ

• ପ୍ରାଦେ. (ସମ୍ବଲପୁର) ବି ତୁଣ୍ଡ; ପାଟି — Mouth
• ପ୍ରାଦେ. (ସମ୍ବଲପୁର) ବି କଁକଡା ଦାଁତ ଛେଳିର ମୁଁଡ଼୍ ଖାଇଲେ ଶଫଳ ହେବା ତୁଁଡ଼୍। ଢଗ।