ତିନ୍ତିଡ଼ Tintiṟḍ̠a

• ସଂ. ବି. (ତିମ୍ ଧାତୁ= ଆର୍ଦ୍ର ବା କ୍ଳେଦଯୁକ୍ତ ହେବା+ଅତ୍ୟ— ନ୍ତାର୍ଥରେ ଦ୍ୱିତ୍ୱ+ଡ଼+ଈ, ପକ୍ୱଫଳ କ୍ଳେଦଯୁକ୍ତ ଥିବାରୁ) — ତିନ୍ତୁଳି (ଦେଖ) — Tintuḻi (See)