ତାଡ଼କ Tāṟḍ̠aka

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ତଡ଼୍ ଧାତୁ ଣିଜନ୍ତ; ତାଡ଼ି ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ) — ଯେଉଁ ବ୍ଯକ୍ତି ତାଡ଼ନ କରେ — Punishing; rebuking