ତାଡ଼ ଗୁଦୀ Tāṟḍ̠a gudī

• ପ୍ରାଦେ. (ବସ୍ତର) ବି. (ତୁଳ. ହି. ତାଡ଼=ତାଳ+ଗୁଦ୍ଦି =ମକ୍କା) — ତାଳ ସଜ (ଦେଖ) — Tāḻa saja (See)