ଡାକେଣୀ Ḍākeṇī

  • ଦେ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ.—(ସଂ. ଡାକିନୀ) — ଡାଙ୍କେଣୀ (ଦେଖ) — Ḍāṅkeṇī (See)