ଠୁଣ୍ଟ୍ Ṭhuṇṭ

  • ପ୍ରାଦେ. (ସମ୍ବଲପୁର) ବି. — (ତୁଳ. ହି. ଏହି ଅର୍ଥରେ ଠୁଁଟ); ଚଞ୍ଚ; ଥଣ୍ଟ — Beak of a bird