ଠାୟାଁ Ṭhāyāñ

• ଦେ. ବିଣ. ପୁଂ — ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ବିଧବା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ସମାଜରେ ପ୍ରଚଳିତ 'ଦୁତିଆ' ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ବିବାହ କରେ — The husband of a remarried Ṣūdra widow
• ଦେ. ବିଣ. ପୁଂ — [ଦ୍ର—ଠାୟାଁ ଠାୟାଁଣୀଙ୍କ ଔରସ ପୁତ୍ରକୁ ଗଜମନ ଠାୟାଁ ଓ କନ୍ୟାକୁ ଗଜମନ ଠାୟାଁଣୀ ବୋଲାଯାଏ।]