ଜ୍ଞାନୀ Jn̄ānī

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଜ୍ଞାନିନ୍ ଶବ୍ଦ; ଜ୍ଞାନ+ଅଛି ଅର୍ଥେ. ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ବିଜ୍ଞ — Wise
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଜ୍ଞାନିନ୍ ଶବ୍ଦ; ଜ୍ଞାନ+ଅଛି ଅର୍ଥେ. ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ପଣ୍ଡିତ; ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ — Learned
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଜ୍ଞାନିନ୍ ଶବ୍ଦ; ଜ୍ଞାନ+ଅଛି ଅର୍ଥେ. ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ବିଚକ୍ଷଣ — Skilful
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଜ୍ଞାନିନ୍ ଶବ୍ଦ; ଜ୍ଞାନ+ଅଛି ଅର୍ଥେ. ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ବୋଧ ସଂପନ୍ନ; ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ — Intelligent
• ସଂ. ବି. ପୁଂ — ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ ବ୍ଯକ୍ତି — A sage
• ସଂ. ବି. ପୁଂ — ଦୈବଜ୍ଞ — A foreteller; a fortune-teller