ଜୀବତ୍ତୋକା Jībattokā

  • ସଂ. ବିଣ. ସ୍ତ୍ରୀ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ଜୀବତ୍+ତୋକ+ଆ) — ଜୀବତୋକା (ଦେଖ) — Jība-tokā (See)