ଜନଭୂୟିଷ୍ଠ Jana-bhūyishṭha

  • ସଂ. ବିଣ.—(ବହୁବ୍ରୀହି; ଜନ+ଭୂୟିଷ୍ଠ=ପ୍ରଚୁର; ଯେଉଁ— ଠାରେ) — ଜନବହୁଳ (ଦେଖ) — Jana-bahuḻa (See)