ଘାତକୀ Ghātakī

• ଦେ. ବିଣ — ଘାଉଆ; ଆଘାତ — Wounded
• ଦେ. ବିଣ — ବିଚାରୁଛନ୍ତି ହରି ଘାତକୀ ହେଲା ପରି ହୋଇ କି ଆସିଲେ ଉତୁରି ସେ। ଭଞ୍ଜ. ବୈଦେହୀଶବିଳାସ।
• ଦେ. ବିଣ — (ସଂ. ଘାତକ) ଆଘାତକାରୀ — Hurting; striking
• ଦେ. ବିଣ — ବିତର୍କି କେତକୀ ପରି ଘାତକୀ ଭମରେ ଯେ। ଭଞ୍ଜ. ବୈଦେହିଶବିଳାସ।