ଘଣ୍ଟାତାଡ଼ Ghaṇṭātāṟḍ̠a

  • ସଂ. ବି. (ଘଣ୍ଟା+ତାଡ଼ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅ) — ଯେ ଘଣ୍ଟା ବଜାଏ — A bellman; bell-ringer