ଖର୍ବକାର Kharbākāra

  • ସଂ. ବିଣ, ଫୁ (ବହୁବ୍ରୀହି; ଖର୍ବ+ଆକାର) — ଖର୍ବକାୟ (ଦେଖ) — Kharbakāya (See)