ଖଣ୍ଡକର୍ଣ୍ଣ Khaṇḍakarṇṇa

  • ସଂ. ବି. (ବହୁବ୍ରୀହି; ଖଣ୍ଡ ପରି ମିଷ୍ଟ କର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ଥାତ ମୂଳ ଯାହାର) — ଖଣ୍ଡକାଳୁ (ଦେଖ) — Khaṇḍakāḻu (See)