ଖଗବଧୀ Khagabadhī

• ଦେ. ବି. (ସଂ. ଖଗ=ପକ୍ଷୀ+ବଧ, ଯେ ପକ୍ଷୀ ବଧ କରେ) — ଶବର; ଚଢ଼େଇମାରୁ — A fowler
• ଦେ. ବି. (ସଂ. ଖଗ=ପକ୍ଷୀ+ବଧ, ଯେ ପକ୍ଷୀ ବଧ କରେ) — ଖଗବଧୀର ପ୍ରାୟେ ହୋଇ ପିଣ୍ଡ ଉହାଡ଼େ ଆତ୍ମା ଥାଇ। ଭୂପତି. ପ୍ରେମପଞ୍ଚାମୃତ।