କୃତୋପକାର Kṛutopakāra

• ସଂ. ବିଣ. ଫୁ. (ବହୁବ୍ରୀହି; କୃତ+ଉପକାର) — ଅନ୍ୟଦ୍ୱାରା ଉପକୃତ; ଅନୁଗୃହୀତ — Benefitted; favoured
• ସଂ. ବିଣ. ଫୁ. (ବହୁବ୍ରୀହି; କୃତ+ଉପକାର) — ଅନୁକୂଳ; ଅନୁଗ୍ରହକାରୀ; ଉପକାରୀ — Favouring; friendly; one who has rendered some good turn to another