କୃତାପରାଧ Kṛutāparādha

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ବହୁବ୍ରୀହି; କୃତ+ ଅପରାଧ) — ଅପରାଧୀ; ଦୋଷୀ — Guilty; offending