କୁହେଡ଼ୀ Kuheṟḍ̠ī

• ସଂ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ. (କୁ=ପୃଥିବୀ+ହେଡ଼ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଈ) — କୁହେଳିକା (ଦେଖ) — Kuheḻikā (See)