କୁଳପାଂସୁଳ Kuḻapāṁsuḻa

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ରୂପକ କର୍ମଧା; କୁଳ+ପାଂସୁଳ) — କୁଳାଙ୍ଗାର (ଦେଖ) — Kuḻāṅgāra (See)