କୁଳପାଂସୁକ Kuḻapāṁsuka

  • ସଂ. ବି ଓ ବିଣ. ପୁଂ. (ରୂପକ କର୍ମଧା; କୁଳ+ପାଂସୁକ) — କୁଳାଙ୍ଗାର (ଦେଖ) — Kuḻāṅgāra (See)