କୁରଙ୍ଗକ Kuraṅgaka

  • ସଂ. ବି. (କୁରଙ୍ଗ+ସ୍ୱାର୍ଥେ. କ) — କୁରଙ୍ଗ (ଦେଖ) — Kuraṅga (See)