କୁମ୍ଭକାରୀ Kumbhakārī

  • ସଂ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ. (କୁମ୍ଭକାର+ସ୍ତ୍ରୀ. ଈ) — କୁମ୍ଭକାରିକା (ଦେଖ) — Kumbhakārikā (See)