କୁନ୍ଦରୁକୀ Kundurukī

  • ସଂ. ବି. (କୁ=ଭୂମି+ଉନ୍ଦ୍=ଓଦା କରିବା+ଉକ+ ସ୍ତ୍ରୀ. ଈ) — କୁନ୍ଦୁରି (ଦେଖ) — Kunduri (See)