କୁନ୍ଦକାରକ Kundakāraka

  • ସଂ. ବି. (କୁନ୍ଦ+କୃ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ) — କୁନ୍ଦକର (ଦେଖ) — Kundakara (See)