କୁଞ୍ଚୀ Kun̄chi

  • ସଂ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ. (କୁଞ୍ଚି+ସ୍ତ୍ରୀ. ଈ) — କୁଞ୍ଚି (ଦେଖ) — Kun̄chi (See)