କାଳକଣ୍ଠକ Kāḻakaṇṭhaka

  • ସଂ. ବି—(ବହୁବ୍ରୀହି; କାଳ=କୃଷ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ+କଣ୍ଠ+କ) — କାଳକଣ୍ଠ (ଦେଖ) — Kāḻakaṇṭha (See)