କାରିତା Kāritā

  • ସଂ. ବି. (ପଦ) (କାରିନ୍+ ତା; ଅନ୍ଯ ଶବ୍ଦ ପରେ ଲାଗେ; ଯଥା— ଆଜ୍ଞାକାରିତା, (ଉପକାରିତା) — କରିବା ବ୍ଯକ୍ତିର ଗୁଣ ବା ଭାବ — A suffix denoting the state of being a doer of