କଳିତକରାର୍ Kaḻitakarār

  • ଦେ. ବି.—(ସହଚର; ସଂ. କଳି+ଆ. ତକ୍ରାର୍) — ବିଶେଷ କଳିକଜିଆ — Wordy fight; quarrel