କପୋତପାଳୀ Kapotapāḻi

  • ସଂ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ. (କପୋତ+ପାଳି ଧାତୁ=ରକ୍ଷା କରିବା+କର୍ତ୍ତୃ. ଅ+ସ୍ତ୍ରୀ. ଈ) — କପୋତପାଳିକା (ଦେଖ) — Kapotapāḻikā (See)