କଣ୍ଠେକାଳ Kaṇṭhekāḻa

• ସଂ. ବି. ପୁଂ. (ବହୁବ୍ରୀହି; କଣ୍ଠେ=କଣ୍ଠରେ+କାଳ= ବିଷପାନ ଯୋଗୁଁ କୃଷ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ) — କାଳକଣ୍ଠ; ନୀଳକଣ୍ଠ; ମହାଦେବ — Mahādeba (whose throat looks black or blue owing to his having drunk poison.)