ଉଡ଼ୁକାନ୍ତ Uṟḍ̠ukānta

  • ସଂ. ବି. ( 6 ଷ୍ଠୀ ତତ୍; ଉଡ଼ୁ+କାନ୍ତ) — ଉଡ଼ୁପତି; ଚନ୍ଦ୍ର