ଉପାପରାଧ Upāparādha

  • ସଂ. ବି (ଉପ+ଅପରାଧ) — ମିଥ୍ୟାସାକ୍ଷ୍ୟ; ପ୍ରତାରଣା, ହିଂସା ପ୍ରଭୃତି କ୍ଷୁଦ୍ର କ୍ଷୁଦ୍ର ଅପରାଧ