ଉପଶମକ Upaṡamaka

  • ସଂ. ବିଣ. (ଉପ+ଶମ୍ ଧାତୁ=ଶାନ୍ତ ହେବା+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ) — —ଯେ ଉପଶମ କରେ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଉପଶମ ହୁଏ