ଉପଚାର୍ୟ୍ୟ Upachārj̄ya

  • ସଂ. ବିଣ. (ଉପ+ଚର ଧାତୁ=ଯିବା+କର୍ମ. ଯ) — ସେବାଯୋଗ୍ୟ; ଚିକିତ୍ସାଯୋଗ୍ୟ