ଉନ୍ମୂଳୟିତା Unmūḻayitā

  • ସଂ. ବି. (ଉତ+ମୂଳି ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ତୃ) — ଯେ ଉନ୍ମୂଳନ କରେ; ଊତ୍ପଟୟିତା; ଉତ୍ପାଟକ