ଉଖୁଣୀ Ukhuṇī

  • ଦେ. ବି — ଧାନ ବେଙ୍ଗଳା ପକାଇ ପାଳକୁଟା ଆଦି ବାହାର କରିବାରେ ବ୍ୟବହୃତ ବକ୍ରାଗ୍ର ଦଣ୍ଡ—