ଉଇଟାଙ୍କୁ Uiṭāṅku

  • ଦେ. ବି — ହୁଙ୍କା ମଧ୍ୟରେ ବା ମାଟି ଭିତରେ ଥିବା ଉଇ ବସା; ଉଇଙ୍କ ବିଷ୍ଠାରୂପ ମାଟି; ଏଥିରୁ ଛତୁ ଗଜୁରେ